شعرفارسی

بامدادی2
نادرپور

  1. دلم سیاه نبود

  2. ولی درخت که سر سبزی اش درخشان بود

  3. ز پشت پنجره با سرزنش به من نگریست

  4. من از برهنگی آن نگاه لرزیدم

  5. سپیده پاکترین گریه را به من بخشید