شعرفارسی

تا گل هیچ
سهراب

  1. می رفتیم و درختان چه بلند و تماشا چه سیاه

  2. راهی بود از ما تا گل هیچ

  3. مرگی در دامنه ها ابری سر کوه مرغان لب زیست

  4. می خواندیم بی تو دری بودم به برون و نگاهی به کران وصدایی بهکویر

  5. می رفتیم خاک از ما می ترسید و زمان بر سر ما می بارید

  6. خندیدم ورطه پرید از خواب و نهان آوایی افشاندند

  7. ما خاموش و بیابان نگران و افق یک رشته نگاه

  8. بنشستم تو چشمن پر دور من دستم پر تنهایی و زمین ها پرخواب

  9. خوابیدم می گویند دستی در خوابی گل می چید