-
پیراهنش چو فلس
-
تابیده بود با تن آتش گرفته اش
-
او ماهی رمیده ای از موج شعله بود
-
تنها نشست و دست تکان داد وچای خواست
-
سیگار می کشید
-
سیگار می کشید و به دریای دودها
-
امواج شب گرفته گیسوی درهمش
-
بی رنگ می شدند
-
چشمش نمی دوید
-
آن سبز سایه دار
-
او منتظر نبود
-
از گفتگوی و همهمه کافه دور بود
-
محو چه چیز بود تماشای لحظه ها
-
برق نگاه اینه از کیف او دمید
-
ماتیک تند او
-
گل کرد ناگهان
-
در باغ دستهایش و پر ریخت بر لبش
-
بعد از کمی درنگ
-
همچون نوار عطر خوشش از برم گذشت
-
در پرده های دود
-
تک قطره های گنگ پیانو هنوز هم
-
از سقف می چکید
