مولانا
https://www.sherfarsi.ir/molavi/رنجور-شدن-اوستاد-به-وهم

متن

1. گشت استا سست از وهم و ز بیم

   بر جهید و می کشانید او گلیم

2. خشمگین با زن که مهر اوست سست

   من بدین حالم نپرسید و نجست

3. خود مرا آگه نکرد از رنگ من

   قصد دارد تا رهد از ننگ من

4. او به حسن و جلوه خود مست گشت

   بی خبر کز بام افتادم چو طشت

5. آمد و در را بتندی وا گشاد

   کودکان اندر پی آن اوستاد

6. گفت زن خیرست چون زود آمدی

   که مبادا ذات نیکت را بدی

7. گفت کوری رنگ و حال من ببین

   از غمم بیگانگان اندر حنین

8. تو درون خانه از بغض و نفاق

   می نبینی حال من در احتراق

9. گفت زن ای خواجه عیبی نیستت

   وهم و ظن لاش بی معنیستت

10. گفتش ای غر تو هنوزی در لجاج

    می نبینی این تغیر و ارتجاج

11. گر تو کور و کر شدی ما را چه جرم

    ما درین رنجیم و در اندوه و گرم

12. گفت ای خواجه بیارم آینه

    تا بدانی که ندارم من گنه

13. گفت رو مه تو رهی مه آینت

    دایما در بغض و کینی و عنت

14. جامه خواب مرا زو گستران

    تا بخسپم که سر من شد گران

15. زن توقف کرد مردش بانگ زد

    کای عدو زوتر ترا این می سزد