مولانا
https://www.sherfarsi.ir/molavi/وا-نمودن-پادشاه-به-امرا-و-متعصبان-در-راه-ایاز-سبب-فضیلت-و-مرتبت-و

متن

1. چون امیران از حسد جوشان شدند

   عاقبت بر شاه خود طعنه زدند

2. کین ایاز تو ندارد سی خرد

   جامگی سی امیر او چون خورد

3. شاه بیرون رفت با آن سی امیر

   سوی صحرا و کهستان صیدگیر

4. کاروانی دید از دور آن ملک

   گفت امیری را برو ای مؤتفک

5. رو بپرس آن کاروان را بر رصد

   کز کدامین شهر اندر می رسد

6. رفت و پرسید و بیامد که ز ری

   گفت عزمش تا کجا درماند وی

7. دیگری را گفت رو ای بوالعلا

   باز پرس از کاروان که تا کجا

8. رفت و آمد گفت تا سوی یمن

   گفت رختش چیست هان ای موتمن

9. ماند حیران گفت با میری دگر

   که برو وا پرس رخت آن نفر

10. باز آمد گفت از هر جنس هست

    اغلب آن کاسه های رازیست

11. گفت کی بیرون شدند از شهر ری

    ماند حیران آن امیر سست پی

12. هم چنین تا سی امیر و بیشتر

    سست رای و ناقص اندر کر و فر

13. گفت امیران را که من روزی جدا

    امتحان کردم ایاز خویش را

14. که بپرس از کاروان تا از کجاست

    او برفت این جمله وا پرسید راست

15. بی وصیت بی اشارت یک به یک

    حالشان دریافت بی ریبی و شک

16. هر چه زین سی میر اندر سی مقام

    کشف شد زو آن به یکدم شد تمام