-
از خاک آسمان مه آلود
-
رویید واژگونه درختی
-
با شاخه های نقره ای برق
-
با برگ های سبز ستاره
-
با میوه ی طلایی خورشید
-
از قاب تنگ پمجره سنگ نگاه من
-
چون مرغ پر کشید
-
بر شاخ آن درخت کهن خورد
-
برگ ستاره ها به زمین ریخت
-
در گل نشست میوه ی خورشید
-
در کوچه راه می روم اینک
-
خورشید در نشیب غروب است و چتر ابر
-
همچون درخت بر سر من سایه افکن است
-
چتری که دسته اش
-
چون شاخه های صیقلی برق آسمان
-
همرنگ آهن است
-
چتری که گنبدش
-
چون طیف هفتگانه ی خورشید روشن است
-
این چتر و آن درخت در اندیشه ی من است
