در-آداب-صحبت-گفتار-چهل-و-هشتم

متن در آداب صحبت گفتار چهل و هشتم

خردمندی را که در زمره اوباش سخن ببندد شگفت مدار که آواز بربط با غلبه وهل برنیاید و بوی عبیر از گند سیر فرو ماند
بلند آواز نادان گردن افراخت

که دانا را به بی شرمی بینداخت
نمی داند که آهنگ حجازی

فروماند ز بانگ طبل غازی

لطفا برای دریافت معنی (بازگردانی) یا آرایه‌های ادبی این شعر، نشانی صفحه را کنید و مطابق توضیحات این صفحه ثبت نمایید.