در اخلاق درویشان حکایت سوم

متن در اخلاق درویشان حکایت سوم

عبدالقا در گیلانی را رحمة الله علیه دیدند در حرم کعبه روی بر حصبا نهاده می گفت ای خداوند ببخشای وگر هر آینه مستوجب عقوبتم در روز قیامتم نابینا برانگیز تا در روی نیکان شرمسار نشوم
روی بر خاک عجز میگویم

هر سحرگه که باد میآید
ایکه هرگز فرامشت نکنم

هیچت از بنده یاد میاید

لطفا برای دریافت معنی (بازگردانی) یا آرایه‌های ادبی این شعر، نشانی صفحه را کنید و مطابق توضیحات این صفحه ثبت نمایید.