با قهر چه می کشی مرا

من کشته ی مهربانیم

یک خنده و یک نگاه بس

تا کشته ی خود بدانیم

ای آمده از سراب ها

با خواب و خیال آب ها

دارد ز تو بازتاب ها

ایینه ی زندگانیم

گر نیست به شانه ام سرت

یا از دگری ست بسترت

غم نیست که با خیال تو

همبستر شادمانیم

شادا تن بی نصیب من

افسون زده ی فریب من

مست است و ملنگ و بی خبر

از دست و دل خزانیم

انگار درون جان من

سازی ست همیشه نغمه زن

گوید به ترانه صد سخن

از تاب و تب جوانیم

افتاده چنین به بند تو

می خواست مرا کمند تو

گفتی که رهات می کنم

دیدم که نمی رهانیم

ای یار تبم ز عشق تو

شورم طلبم ز عشق تو

اما ز پیت نمی دوم

بیهوده چه می کشانیم

فریاد که جمله آتشم

تا عرش لهیب می کشم

با این همه نیست خواهشم

تا شعله فرو نشانیم

نزدیک ترین من همان

در فاصله از برم بمان

تا پاک ترین بمانمت

تا دوست ترین بمانیم

با قهر چه می کشی مرا
سیمین
https://www.sherfarsi.ir/simin/با-قهر-چه-می-کشی-مرا