-
صبح شسته رفته بود و جاده
-
دره های نیم خفته را
-
روی دوش می کشید
-
تا بلند آبی افق
-
ابرها گشوده بادبان
-
پشت سر نهاده آشیان کوه
-
پر کشان
-
مقصد گریزشان جزیره پریده رنگ ماه
-
بحر
-
فرش نیل تاب
-
با لبی نهان و پیچ پیچی به جان
-
مرغ ها به جانش اوفتاده در چرا
-
سبز سبز
-
خاک و آسمان
-
ضربه تبر شنیده می شد از نهفت بیشه زار
-
باد
-
گاهواره بسته بر کبوده ها
-
می دوید خوش خوشک سبک ز روی شاخه ها
-
آن زمان که آفتاب
-
تیغ می کشید
-
تا کلاه برق پوش قله را به سوی دره کج کند
-
من شکوه این سپیده را
-
با سرود نامت ای ستوده می شکافتم
-
روی واژه های شبنم شبانه
-
می شتافتم
