در سیرت پادشاهان حکایت دوم

متن در سیرت پادشاهان حکایت دوم

یکی از ملوک خراسان سلطان محمود سبکتگین را بخواب دید که جمله وجود او ریخته بود و خاک شده مگر چشمان او که همچنان در چشمخانه همی گردید و نظر همی کرد سایر حکما از تأویل آن فرو ماندند مگر درویشی که بجای آورد و گفت هنوز نگرانست که ملکش با دیگرانست
بس نامور بزیر زمین دفن کرده اند

کز هستیش بروی زمین بر نشان نماند
و آن پیر لاشه را که سپردند زیر خاک

خاکش چنان بخورد کزو استخوان نماند
زندست نام فرخ نوشیروان بخیر

گر چه بسی گذشت که نوشیروان نماند
خیری کن ای فلان و غنیمت شمار عمر

زان پیشتر که بانگ برآید فلان نماند

لطفا برای دریافت معنی (بازگردانی) یا آرایه‌های ادبی این شعر، نشانی صفحه را کنید و مطابق توضیحات این صفحه ثبت نمایید.