-
در نهفت پرده شب
-
دختر خورشید
-
نرم می بافد
-
دامن رقاصه صبح طلایی را
-
وز نهانگاه سیاه خویش
-
می سراید مرغ مرگ اندیش
-
چهره پرداز سحر مرده ست
-
چشمه خورشید افسرده ست
-
می دواند در رگ شب
-
خون سرد این فرسب شوم
-
وز نهفت پرده شب دختر خورشید
-
همچنان آهسته می بافد
-
دامن رقاصه صبح طلایی را


